Gehandicapt wat nu?

Gehandicapt wat nu?

Het verbaast mij nog altijd dat gehandicapten vaak buiten gesloten worden,
Met de nek aangekeken worden
En gezien worden als minder begaafd.

Een handicap of medische beperking hoeft namelijk lang niet altijd
te betekenen dat men iets aan de hersenen mankeert …
Toch is het
 
dan vreemd dat zich onder HBO en Universitair studenten weinig tot geen
gehandicapten bevinden…

Staatssecretaris Mw. Klijnsma zegt de kloof
 
te willen verkleinen
door middel van de participatiewet….
Echter door via die wet, de Sociale Werkvoorziening op slot te gooien voor nieuwe instroom
medisch beperkten, word de kloof alleen maar groter…

De grootste winst kan gemaakt worden door maatschappelijke acceptatie…
Stimulatie om,
 
indien de geestelijke capaciteiten wel aanwezig zijn ,
het mogelijk te maken om verder  
te studeren.
Veel schoolgebouwen zijn nog altijd niet drempelvrij…
Geen liften om verdiepingen te kunnen bereiken
laat staan dat er invalide toiletten zijn.

Des te wranger zijn de maatregelen die getroffen worden door het huidige kabinet.
In plaats van, alles per direct op de schop te nemen…(zoals nu gebeurt)
Zou het beter zijn om doorgroeimogelijkheden te bevorderen…
Rotte appels uit de bestaande systemen te weren
En in schoolsystemen meer aandacht te schenken aan
 
de medisch beperkten zodat zij
Ook doorstudeer advies kunnen gaan krijgen.

Iets langzamer kunnen leren is géén reden om diegene uit te sluiten van hogere
 
opleidingen!
slechte motorieke ontwikkeling hoeft geen reden te zijn om vervolgstudie niet te kunnen doen…
Vaak met aanpassingen zoals;
 
spraak naar tekst programma’s op de computer…
(omdat met een motorieke stoornis ook schrijven een probleem kan zijn)
Kan een medisch beperkte vaak veel meer bereiken.

Wanneer het leertraject kansen heeft laten liggen, blijft voor velen Wajong en zelfs gehandicapten dagopvang over…
Met een beetje “geluk” kwam er een deel van deze doelgroep in de SW terecht.
Waar eigenlijk weinig stimulerend werk wordt geboden…
Hele dagen, weken, maanden
 
het zelfde product, tellen, stickeren, stapelen, plakken,
zakjes vullen, zakjes sluiten, karton vouwen,  dozen 
maken, folders vouwen
kan niet gezien worden als educatief en motiverend…
leermogelijkheden benutten ligt meer op het vlak van menselijk benaderen en behandelen…
Structureel benadrukken dat wat iemand doet beter kan/ moet,
en er sneller gehandeld moet worden… er
 
nadruk gelegd wordt op de gang van de dag,
benadelen de mogelijkheden tot ontwikkelen van de persoon die in geval van handicaps/ beperkingen al een strijd op zich 
voert.

Dat veel mensen, die zich gezond wanen, aan deze gedachtengang
 
voorbij gaan,
 is 
de doodsteek voor deze doelgroep.
De Sociale Werkvoorziening is dankzij  Mw. Klijnsma 
een sterfhuisconstructie.
Geen nieuwe mensen met medische beperkingen en medische indicatie die nog geplaatst zullen gaan worden…
Nee, de nieuwe doelgroep zijn de uitkeringsgerechtigden.
die werken met behoud van uitkering en er ook niet beter van worden…
 Ze leren 
weinig tot niets… en verdringen de eigenlijke doelgroep.

Daarnaast is werken met behoud van uitkering een manier om structureel alle lonen op
laag loon te kunnen zetten.
waar dus alleen beleidsmakers, bedrijven en Overheden belang bij hebben.

De oude doelgroep SW…. Krijgt tot overmaat van ramp geen respect van de VNG
(vereniging Nederlandse Gemeenten ).
Die (VNG) stellen
 
de SW- ers gelijk met mensen met een uitkering…
Binnen de participatiewet heet het dan; mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt

Echter er is een verschil in afstand hebben tot de arbeidsmarkt door werkloosheid, of door
Het hebben van lichamelijke beperkingen….
Maakt wel degelijk verschil.

En daar gaat dan ook het gehele participatie plan mank!
Je kan geen appels met peren vergelijken
en al helemaal niet hetzelfde behandelen…
Daarom is het noodzakelijk om op te komen voor de belangen van de SW, maar zeker ook voor alle gehandicapten en medisch beperkten.
Dat de Media hier weinig tot geen aandacht aan geven is dan ook een grof schandaal.
Daarom roep ik iedereen
 
nu ook op.
wanneer u 
(lezer) kennissen, vrienden of familie met een handicap/beperking werkzaam binnen de SW heeft….
Help de SW 19 November aan een STEM die hoorbaar is voor heel Nederland.
Schrijf u in op de gratis bus die het FNV beschikbaar stelt (
ook voor niet-leden
).
En 
kom OOK naar Den Haag….
want die gehandicapte/ beperkte medemens laat u toch 
niet aan hun lot over?
DOE MEE met het FNV!


Inspirerend, grappig en triest tegelijk.
Velen kunnen hier lering uit trekken!

Gehandicapten TELLEN OOK!
maar nog belangrijker.......
niet de gehandicapten moeten harder vechten voor zichzelf...
De maatschappij moet hen omarmen en kansen bieden!
NIET de aard van de handicap...
Of de handicap zichtbaar is of niet....

Nee de omarming is de passende mogelijkheden bieden
en een stukje vertrouwen en HOOP op beter geven!
Afkomst, religie of sexe mogen GEEN onderscheid geven!
ARM of RIJK van huis uit mag ook GEEN reden zijn tot anders reageren op
mensen met een beperking!

Juist mensen die de kracht hebben om dit uit te stralen, het te verwoorden
en aan het voetlicht te brengen zijn een geschenk
voor iedereen die NIET die mogelijkheden hebben.

De Sociale Werkvoorziening is niet om mensen een hoek in te drukken!
Het is een mogelijkheid om mensen EIGENWAARDE te geven en bestaansrecht!

Het is een Schande dat het gros van de samenleving oordeelt over mensen en hun achtergronden, zonder die te kennen!

Het is een SCHANDE, dat er klakkeloos gesteld wordt dat iedereen wel voor zichzelf zal kunnen opkomen en voor zichzelf zal kunnen vechten!
HET is een SCHANDE dat mensen, andere mensen buitensluiten,
niet door ze te negeren, maar door ze kansen tot ontwikkelen te ontnemen....

Door geloof te tonen, persoonlijk, in het kunnen van alles wat iemand zelf wenst te kunnen.....
Te stimuleren, persoonlijk, en WERKELIJK te begeleiden en vaardigheden te helpen aan te leren...
Kunnen velen een menswaardig bestaan opbouwen.
Het bedrijfsleven en in het algemeen de samenleving gaat daar aan voorbij!

En JA, het gevecht zal een gehandicapte zelf aan moeten gaan,
maar geloof mij....(spreek uit ervaring) je kan als GEHANDICAPTE niet zonder te vechten overleven!
Steun en een beetje begrip EN het bieden van mogelijkheden
MAAKT dat juist de gehandicapten IN de Sociale werkvoorziening op hun plek zitten.
Juist omdat DIE mensen WEL begrijpen dat alleen de zon op komt voor niets!

DAAROM, Deel mijn tekst met video zoveel mogelijk...
omdat de Sociale werkvoorziening NOODZAAK is en NIET mag uitsterven!
NIET NU
NIET LATER
DANKZIJ de SW doen ZIJ/WIJ mee!

DELEN DELEN DELEN



http://share2give.net/nl/een-fantastische-vrouw-schudt-met-haar-lichaam-op-het-podium-en-het-publiek-gaat-uit-bol/

  • Nieuwe pagina over diverse Handicaps en beperkingen

    Op de pagina "handicaps en Beperkingen" worden
    beetje bij beetje bepaalde handicaps en beperkingen benoemd en verwoord wat het inhoud in het dagelijks leven
    om meer inzicht te kunnen krijgen
    waarom de SW zo belangrijk is!

  • WsW wetten en plichten

    Op deze pagina
    zal ik proberen een overzicht te creëren van de wetten die gelden
    voor de WSW nu EN na invoering participatie wet.

OR en Bedrijfsledengroep NOODZAAK binnen SW

De Sociale werkbedrijven (voorheen Sociale werkplaatsen) Zijn ooit op gezet om Mensen met arbeidsbeperkingen een beschermde werkplek te bieden.
Door de ontwikkelingen via de participatiewet en de wet werk en inkomen, is de noodzaak toegenomen om gedegen weerwoord te kunnen geven bij een afbrokkelend beleid.

Een beleid die binnen de werkbedrijven, opgelegd via gemeenten, in veel gevallen de oude rechten van SW-ers en wajongers  niet waarborgend.
Gewoon omdat de wetgeving dusdanig is aangepast of nog word aangepast, dat AFBRAAK niet aan te ontkomen lijkt.

LIJKT!!!!
Want waar een gedegen inhoudelijk tegenwoord gevormd kan worden, is er een kans om
de schade te beperken.
De Ondernemingsraad (OR) heeft advies en op sommige punten beleid inspraak...
MITS de OR leden zich niet laten intimideren door gemeenten en directies...

Daarom bestaat ook nog de mogelijkheid om een bedrijfsledengroep  (BLG) op te zetten...
Vakbondsleden die gezamelijk in kaart brengen waar binnen het bedrijf verbeterpunten zijn... en die punten bespreekbaar maken.
Vakbondsleden... die zich WEL bekommeren om HUN toekomst binnen de SW!
In het kader van de fusie tussen de bestaande FNV bonden en het koppelen van overige bonden tot een bedrijfsledengroep,
waar ALLE bij een vakbond aangesloten Leden, willekeurig welke, vertegenwoordigd worden.
Waardoor er voor Collectieve verbeter punten een NOG bredere onderbouwing ontstaat en dus de onderhandelingspositie sterker wordt voor de werknemers binnen de SW.

Koppel een LOGO die herkenbaarheid vergroot aan de BLG.
Het LOGO zal bijdragen aan het bereiken van de werknemers met publikaties.
Net als dat de Vakbonds logo's op voorhand al aandacht trekt voor wie er geïnterreseerd in is.
Zo zal er Binnen een bedrijf makkelijker gecommuniceerd kunnen worden naar ALLE ook niet vakbondsleden, zodat de weg gevonden zal worden naar de BLG om op nog meer punten inspraak en aanspraak te kunnen maken op verworven rechten.

Daarnaast kan de BLG ook functioneren om wet en regelgeving uit te leggen aan de collega's, daar waar onduidelijkheden bestaan en ook op die manier de werksituatie beïnvloeden zodat het prettiger werken word al meer en meer duidelijk is en steeds beter geregeld zal zijn.

Het Opzetten doen de LEDEN van de vakbonden zelf....
Het is een Vakbondsorgaan op de werkplek
waarbij Sector bestuursleden van de diverse bonden ook hun kennis en inzichten zullen (moeten?)bundelen om tot een daadkrachtiger vakbond te kunnen komen...

De BLG is aanspreekpunt voor de Collega's, een netwerk als een spinnenweb.
Waar beleidspunten door de BLG bij de OR zal kunnen neer leggen...
waar in praktijk punten de BLG rechtstreeks gesprekspartner kan en zal zijn met werkleiding, management EN directie wanneer dat nodig is.

Is er Dan nog een probleem dan heeft de BLG de externe uitgang van de vakbonden nog om via bondsbestuurder alsnog weer een stem te kunnen hebben...

DUS de mogelijkheden om  de werkplek te verbeteren neemt daarmee toe.
NOODZAAK!
om als verdrukte werknemersgroep de krachten te bundelen en een STERKE vakbond te creëren op de werkvloer.

DE VAKBOND? BEN JEZELF!!!
De Vakbond.... BEN JIJ!

Samenleven met Beperkten

De begrippen, beperkt EN Gehandicapt kent iedereen wel.
Begrijpen wat het inhoud voor ieder die gehandicapt en beperkt is, is heel wat anders.
Bergrip voor de situatie van anderen is iets wat in de praktijk weinigen tonen.
Te druk met de eigen persoonlijke drijfveren in het leven, aan iedereen en alles voorbijgaand.

Echter het leven KAN zo simpel zijn...
Door OOGkleppen op te hebben staan, doet iedereen zichzelf te kort!
Het zien van de medemens en het kweken van begrip en inzicht in de situatie van een ander,
maakt dat iedereen in levenswijsheid kan groeien...
De persoon die berip leert te tonen en het weten wateen andermoet doorstaan,
geeft minder irritaties, maakt levensvreugde groter EN de saamhorigheid van mensen onder elkaar zal daardoor groeien.
Het BESEF dat IEDEREEN punten heeft waarop vast gelopen word, kan daartoe bijdragen.

Geestelijke beperkingen hebben is lastig genoeg voor de patiënt, het bemoeilijken door geen begrip te tonen maakt de aandoening/ziekte alleen maar zwaarder.
Ook voor de omgeving!
Door geen begrip en inzicht te kort, zal een Patiënt ALTIJD, (vroeg of laat) frustraties gaan uiten.
Die frustratie uitingen zijn van dusdanige aard, dat het de directe omgeving van de patiënt,
ontwricht en noopt tot drastische ingrepen in alle betrokkenen hun leven.

Het KAN zover gaan dat mensen zich omdraaien en nooit meer omkijken naar de patiënt.
wat de situatie alleen maar erger maakt.
Het KAN ook tot situaties leiden, waarbij op het oog gezonde mensen "spontaan"zelf psygische problemen oplopen.....
En het KAN tot vererging van de situatie bij de patiënt leiden.

Het KOP IN HET ZAND steken van iedereen in deze maatschapij werkt daarmee
De NOODZAAK van een intensieve zorgstelling in de hand!
De kosten van die NOODZAKELIJK ZORG is een maatschappelijk probleem!
Een probleem die enerzijds geld kost, en anderzijds mensen onnodig in een verdomhoekje
zetten.
Het kan en MOET anders!
Iedereen loopt het risico ooit eens in een situatie te komen waarin het handig zou zijn dat er begrip en inzicht getoont wordt vanuit de omgeving en-of samenleving...
De houding van; "het is niet MIJN probleem" dus zeur niet zo,
Is één van de redenen tot het ontstaan van problematische proporties die ge-uitte frustraties opleveren in de maatschapij.
Kentering daarin KAN ontstaan door wel mee te leven met patiënten,
Wel samen met patiënten oplossingen te vinden.
EN WEL die patiënten op te nemen in de persoonlijke vrienden/kennissen kring.
waardoor de isolement situatie waarin patiënten zitten, zich beetjebij beetje zal ophevven en levensvreugde bij iedereen zal toenemen.
Immers iemand zien lachen diet vrolijk worden!
Dat er voor een groep mensen met hele zware beperkingen altijd medische zorg nodig zal zijn is duidelijk.
BUITENSLUITEN is allen NIET de oplossing!
OOK die mensen zijn MENSEN met recht op een zo goed mogelijk en zo gezond mogelijk leven
ZONDER aangekeken te worden op de beperkingen die zij ongevraagd hebben gekregen te dragen.!!!!!!!


Op beperking aangekeken worden....

Mensen die "gezond" zijn, begrijpen vaak de mensen met een beperking niet.
Of dat terecht is, is maar te bezien.
IEDER mens heeft zijn/haar beperkingen OOK als je betiteld word gezond te zijn.
De rolstoelers en  mensen met Downsyndroom zijn het meest in het oogspringend als het gaat om  mensen met een beperking.
Echter er zijn honderden variaties aan beperkingen,de een meer zicht baar dan de andere.
Ook beperkingen die niet zichtbaar zijn in aanzien van een persoon zijn er!

Een beperking begint al bijvoorbeeld met minder ontwikkeld geheugen of motoriek dat is achter gebleven op het "normaal" norm.
De "Normaal norm" maatschappelijk gezien is achter gebleven tav de toegenomen kennis.
Daarnaast is de "Normaal norm" verwaterd ten aanzien van normen en waarden...

Was het vroeger niet normaal om schutting taal te gebruiken, is er nu een maatschappelijke houding van, wat doe je er tegen, het hoort er een beetje bij.
Die norm hantering zou dus als eerste eens grondig naar gekeken moeten worden,
voordat mensen een ander  beoordeeld en veroordeeld op grond van verwaterde waarden.
Een wetgeving opzetten i9n het streven die normen en waarden af te dwingen kan nooit de oplossing zijn.
Het creëerd een angstcultuur ipv dat mensen hun waarden  opwaarderen en aanpassen naar een  meer wenselijk niveau.
Een angstcultuur Kan en Mag NOOIT de reden zijn om mensen met een beperking
te straffen voor het falen van de maatschappelijke normen en waarden die gehandhaafd worden door de meerderheid in onze samenleving!

De goed willenden mogen NOOIT gestraft worden voor het a-sociale gedrag van anderen...
Waarbij de maatschappelijke verantwoording niet genomen word door de meerderheid....
De meerderheid die structureel de andere kant op kijken als er "iets" gebeurt wat niet wenselijk is.
Mensen zijn nog te bang om elkaar aan te spreken op ongewenst gedrag en gemakshalve word dan verwezen naar overheid dat die de regels maar moet aanscherpen.
Zoals ik net al stelde.... een angstcultuur word door straf maatregelen gecreëerd en
pakt de oorzaak van het norm verval niet aan.
Daarnaast worden, via straf maatregelen, de zwaksten in de samenleving het hardste getroffen, waar de schreeuwers en aso's  aan ontkomen omdat "men" te nbang is om in te grijpen!
De groep mensen aan de onderkant van de samenleving die Ook nog eens te maken hebben met lichamelijke en/of geestelijke beperkingen, al dan niet chronisch, zijn van dit beleid het zwaarst getroffen.
Inplaats van bescherming bieden, word juist die groep mensen aan hun lot over gelaten.
Ouderen en mensen met een beperking, kunnen in toenemende mate niet meer rekenen op
voldoende zorg en ondersteuning.
Dit alles omdat maatschappelijk het afschuif systeem word gehanteerd,; dan regelt de overheid dat toch?

De overheid laat juist die groepen mensen barsten!
Omdat ook diezelfde overheid redeneerd zoals de maatschappij reageerd!
Vanuit de gedachte "wij zijn gezond" wij hebben niets met beperkten, het is hun persoonlijke probleem en ze zoeken het maar uit!
Afglijden van maatschappelijke Normen en waarden ten top!

Ieder mens heeft een maximaal kunnen.
Ieder mens Heeft een maximale grens van het haalbare!
Ieder MENS  heeft dus een BEPERKING!
Waar massaal maatschappelijk aan voorbij gegaan word!

INZICHT en KENNIS kunnen een eind maken aan het onrecht wat beperkten word aangedaan!

 

 

IEDEREEN TELT!

Door lichamelijke beperkingen voelen veel mensen zich buiten gesloten en maatschappelijk afgdankt.
Terwijl juist iedereen met een verhaal er toe zou moeten doen!
Een beperking KAN aangeboren zijn,
Het kan ook "opgelopen" zijn tijdens het leven.
Sommigen hebben het één of het andere... echter er is een groep die bijde vormen van beperking oplopen mee maken.

Het is op ieder vlak even ingrijpend voor de persoon.
Mensen vergeten nog wel eens de impact voor de omgeving!
Privé  en zeker ook op de werkplek.
Op deze pagina ga ik proberen duidelijk te maken dat IEDEREEN telt!
iedereen, de chronisch zieken,de arbeidsbeperkten, de mensen met onzichtbare gebreken,
de mensen in een rolstoel, de ouderen, dus ook de afgekeurden, de mensen met medische indicatie én de mensen die ondanks alles door de handicap/beperkingen overal buiten drijgen te vallen.

Iedereen Telt! is niet zomaar een kreet...
Het geeft aan dat iedereen een ander "iets"te vertellen heeft EN
dat iedereen trots mag en kan zijn op zichzelf.
TROTS zijn op je zelf!
De strijd die beperkingen met zich mee brengen, is zo intens en zwaar dat
die prestatie reden genoeg is om enige trots te tonen om wie JIJ bent!

En dus vind ik het reden genoeg om dit aan te halen, in de hoop dat de NIET beperkten, zich aangesproken gaan voelen, om iedereen te laten tellen en mee te laten doen.
ook al kost dat soms een stukje moeite inzet en inlevingsvermogen.

Hoeveel mensen hebben beperkingen?(min. vws)

Lichamelijk functioneren
Omvang van het probleem

Lichamelijk functioneren: Hoeveel mensen hebben beperkingen?

Beperkingen in de bevolking| Beperkingen in specifieke groepen

Beperkingen in de bevolking

Anderhalf miljoen personen met beperkingen in 2007

In Nederland gaven in 2007 ongeveer anderhalf miljoen mensen aan beperkingen te ervaren in de domeinen horen, zien, mobiliteit en het uitvoeren van ADL-activiteiten. Bijna 11% van de mannen (106 per 1.000; absoluut circa 587.000) en bijna 16% van de vrouwen (156 per 1.000; absoluut circa 913.000) vanaf 12 jaar had één of meerdere beperkingen in het horen, zien of bewegen, of in het uitvoeren van ADL-activiteiten (zie tabel 1). Beperkingen komen vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. De enige uitzondering vormen de gehoorbeperkingen: de prevalentie bij mannen is 3,1%, tegenover 2,6% bij vrouwen.

Tabel 1: Overzicht van beperkingen naar geslacht in 2007, gewogen naar de Nederlandse bevolking van 12 jaar en ouder (Bron: POLS, gezondheid en welzijn).

Indicator

Mannen

Vrouwen

Totaal

Lichamelijke beperkingen in: (%)

     

zien

3,7

5,0

4,4

horen

3,1

2,6

2,8

mobiliteit

4,9

10,6

7,9

ADL

2,5

5,5

4,0

één van deze

10,6

15,6

13,2

Beperkingen nemen sterk toe met de leeftijd

De kans op het rapporteren van beperkingen neemt voor vrouwen sterker toe naar leeftijd dan voor mannen (zie figuur 1). Voor beide geslachten geldt dat het deel met één of meerdere beperkingen per leeftijdscategorie bijna lijkt te verdubbelen, maar vrouwen rapporteren in elke leeftijdscategorie meer beperkingen dan mannen. Ruim 30% van de vrouwen van 65 tot 79 jaar rapporteert een of meerdere beperkingen te hebben ten opzichte van ruim 60% van de vrouwen van 80 jaar en ouder. Voor mannen zijn deze percentages respectievelijk ruim 20% en ruim 30%. Pas vanaf 80 jaar wordt de proportie mensen met een of meerdere beperkingen groter dan het aandeel mensen zonder beperkingen (zie figuur 2). Voor meer recente informatie over beperkingen van ouderen, zie hoofdstuk 4 van 'Gezond ouder worden in Nederland' (Zantinge et al., 2011).

Regionale verschillen

Zie voor regionale verschillen in beperkingen:

Icoon:
 ZorgatlasPersonen met een of meer beperkingen

Icoon: ZorgatlasPersonen met een of meer beperkingen in bewegen

Figuur 1: De prevalentie (percentage) van lichamelijke beperkingen naar leeftijd in 2007 (Bron: POLS, gezondheid en welzijn, 2007).

beperkingen naar lft en sex

Figuur 2: Prevalentie (percentage) van aantallen lichamelijke beperkingen naar leeftijd in 2007 (Bron: POLS, gezondheid en welzijn, 2007).

aantal beperkingen

Beperkingen in specifieke groepen

Lichamelijke beperkingen komen vaker voor bij alleenstaande personen

Zowel samenlevingsvorm als burgerlijke staat hangt samen met beperkingen in horen, zien, mobiliteit en activiteiten van het dagelijks leven (ADL). Voor samenlevingsvorm geldt dat alleenstaande vrouwen een hoog risicogroep vormen: zij hebben ruim twee keer vaker beperkingen dan samenwonende vrouwen. Dit geldt in mindere mate ook voor mannen (zie tabel 3).

Weduwen en weduwnaars hebben de hoogste prevalentie van beperkingen. Houden we echter rekening met hun gemiddeld oudere leeftijd, dan hebben verweduwden niet significant vaker beperkingen dan gehuwden. Gescheiden vrouwen rapporteren wel vaker beperkingen dan hun gehuwde seksegenoten.

Tabel 2: Enigerlei beperking (horen / zien / mobiliteit / ADL) naar samenlevingsvorm en burgerlijke staat, 25 jaar en ouder (Bron: POLS, gezondheid en welzijn, 2007).

 

Prevalentie (%)

OR

 

Man

Vrouw

Man

Vrouw

Samenlevingsvorm

    

samenwonend

11,5

14,7

1,0

1,0

alleenstaand

14,0

30,4

1,3

2,7

Burgerlijke staat

    

Gehuwd

12,8

15,9

1,0

1,0

ongehuwd

8,2

10,9

0,6

0,7

gescheiden

14,3

23,6

1,2

1,7

verweduwd

19,5

39,7

1,9

3,7

Noot: cursief weergegeven Odds Ratios zijn na correctie voor leeftijd niet langer statistisch significant

Meer beperkingen onder laagopgeleiden

In alle domeinen van lichamelijke beperkingen is een verschil naar sociaaleconomische status waarneembaar. Met name op het domein van het bewegen zijn de tegenstellingen groot (zie figuur 3). De prevalentie van beperkingen in het bewegen onder mensen met een hbo of universitair diploma is 4%. Onder mensen met alleen lagere school is deze prevalentie 16%, het viervoudige. De prevalentie van tenminste een of meerdere beperkingen is onder mensen met alleen lagere school ruim het drievoudige vergeleken met mensen met een hbo of universitair diploma, respectievelijk 7% ten opzichte van 23%. Dit resultaat wordt vertekend doordat relatief veel oudere mensen slechts lagere school hebben genoten.

Zie ook: Icoon: Interne link naar documentWat is sociaaleconomische status? en Icoon: detaildocumentIndeling opleidingsniveau.

Veel beperkingen bij ouderen in verzorgings- en verpleeghuizen

Ouderen die in een verzorgings- of verpleeghuis verblijven, behoren tot de niet-zelfstandig wonende ouderen. De omvang van deze groep is vooral bij de hogere leeftijdsklassen niet te verwaarlozen, zie Vergrijzing: woonvorm. Specifieke studies bij de groep van geïnstitutionaliseerde ouderen laten zien dat de prevalentie van lichamelijke beperkingen hoog is, zie tabel 3. Naar verwachting is de gezondheidssituatie van personen in verpleeghuizen slechter dan die van verzorgingshuizen. Het grootste deel van de ouderen die in instellingen verblijven is meervoudig beperkt en hulpbehoevend (Van Herten et al., 2002a).

Tabel 3: Lichamelijke beperkingen van personen verblijvend in instellingen (% ernstige beperking in horen, zien, mobiliteit en/of ADL) naar geslacht en leeftijdsklasse (data afkomstig uit Van Herten et al., 2002a).

  

<74

75-79

80-84

85-89

>90

Verpleeghuizen a

mannen

72,9

66,4

74,2

75,0

80,6

 

vrouwen

72,4

78,2

75,3

86,3

89,4

             

Verzorgingshuizen b

mannen

55,8

55,0

52,6

53,6

64,4

 

vrouwen

59,0

60,8

64,2

71,8

80,4

a Gemiddelde van gegevens OII-’96 en OII-’00 (bewoners van verpleeghuizen).

b Gemiddelde van gegevens over OII-'96 en OII-’00 (bewoners van bejaardenoorden).

Figuur 3: Prevalentie (percentage) van lichamelijke beperkingen naar opleiding, gecorrigeerd voor leeftijd en geslacht (Bron: POLS, gezondheid en welzijn, 2007).

Beperkingen naar opleiding
 

Cognitieve beperking

Verschillende handicaps > Cognitieve beperkingen

Cognitieve beperking

Cognitieve en neurologische beperkingen hebben te maken met het zenuwstelsel, inclusief de hersenen. Deze beperkingen kunnen spraak, gehoor, zicht, beweging en begrip beïnvloeden. Ze hebben niet noodzakelijk invloed op de intelligentie van een persoon.

Internetten met een cognitieve of neurologische beperking

Mensen met een cognitieve of neurologische beperking internetten op verschillende manieren, afhankelijk van hun behoeften. Zo zullen sommige mensen bijvoorbeeld gebruikmaken van schermvoorleesprogramma's (screenreaders) om tekst voor te laten lezen of ondertitels gebruiken om auditieve informatie te lezen. Anderen zullen vergrotingssoftware gebruiken, die als een soort loep de gehele pagina vergroot. Om een webpagina voor al deze strategiën geschikt te maken, moeten ontwikkelaars rekening houden met het feit dat voorzieningen voor mensen met beperking ook tegelijk of afwisselend gebruikt kunnen worden. Hierbij kan het volgende helpen:

  •     Helder gestructureerde inhoud
  •     Consistente labelling van formulieren, knoppen en andere content
  •     Voorspelbare linkdoelen, voorspelbare functionaliteiten en algeheel voorspelbaar gedrag
  •     Verschillende manieren van navigatie mogelijk maken
  •     Opties om knipperende, flitsende of andere afleidende inhoud uit te zetten
  •     Eenvoudige tekst gebruiken die is ondersteund door plaatjes en grafieken

Voorbeelden van cognitieve en neurologische beperkingen

  • Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) - Moeite met het concetreren op een enkele taak, moeite met concentratie voor een langere tijd, makkelijk afgeleid
  • Autism spectrum disorder (ASD) (onder andere 'autisme' en 'Asperger syndroom') - Moeite met sociale communnicatie en interactie. Soms sterk beperkte gewoonten en interesses
  • Leerstoornis - Beperking in intelligentie, langzamer leren of meer moeite met het begrijpen van complexe concepten. Bijvoorbeed mensen met Downsyndroom
  • Psychische beperking - Onder andere delerium, paranoia, schizofrenie en vele andere stoornissen. Deze omstandigheden kunnen ervoor zorgen dat iemand moeite heeft met het concentratie, informatieverwerking of begrip. Medicijnen voor deze stoornissen kunnen bijwerkingen hebben die interactie met een website bemoeilijkt
  • Beperkingen aan het geheugen - Onder meer beperkt kortetermijngeheugen, ontbrekend langetermijngeheugen of problemen met taal. Bijvoorbeeld dementie
  • Multiple Sclerose - Veroorzaakt schade aan zenuwcellen in de hersenen en ruggemerg en kan sterke invloed hebben op alle zintuigen
  • Epilepsie / Migraine - Soms in combinatie met gevoeligheid voor flitsen

Voorbeelden van drempels voor mensen met een cognitieve of neurologische beperking

  • Ingewikkelde navigatie of pagina lay-out die moeilijk te begrijpen is
  • Complexe zinnen die moeilijk te lezen zijn en ongebruikelijke woorden die moeilijk te begrijpen zijn
  • Lange passages tekst zonder afbeeldingen, grafieken of illustraties
  • Bewegende, knipperende of flitsende content, achtergrondgeluid dat niet uitgeschakeld kan worden
  • Browsers of mediaspelers die geen opties bieden om animaties en audio uit te schakelen
  • Pagina's die qua vormgeving niet aangepast kunnen worden of waar geen eigen stylesheets gebruikt kunnen worden

Rechten en plichten werknemers met beperkingen

officiéle tekst van het ministerie van Socialezaken en werkgelegenheid

Rechten en plichten werknemers met beperkingen

Werken ondanks een arbeidshandicap is in veel gevallen goed mogelijk. Er zijn verschillende regelingen die helpen bij het inzetbaar maken en houden van werknemers met lichamelijke of geestelijke problemen. De wetgeving gebruikt de term ‘structurele functionele beperking’ voor een langdurige ziekte of handicap die het werken belemmert.

Wanneer een arbeidshandicap?

Iemand is in de volgende gevallen arbeidsgehandicapt:

  • Als hij een Ziektewet, WAO/WIA-, WAZ- of Wajong-uitkering heeft.
  • Als een verzekeringsarts samen met een arbeidsdeskundige heeft vastgesteld dat zijn ziekte of handicap werken moeilijk maakt.
  • Als de gemeente heeft vastgesteld dat zijn ziekte of handicap het vinden van werk moeilijk maakt.
  • Als hij bij een bedrijf in de sociale werkvoorziening aan de slag kan, maar nog geen werk heeft gevonden.

Regels ziekmelden en re-integreren

Voor het ziekmelden en re-integreren gelden een aantal regels: 

  • In de eerste week meldt de werkgever de zieke werknemer aan bij de arbodienst of bij de zelfstandig gevestigde gecertificeerde bedrijfsarts met wie een contract is afgesloten. Is een werkneemster zwanger, dan meldt de werkgever dit ook aan het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV). Zij heeft dan recht op een Ziektewet-uitkering. Ook een werknemer die ziek is door een orgaandonatie en arbeidsgehandicapte werknemers krijgen een Ziektewet-uitkering.
  • Dreigt langdurige ziekte, dan laat de werkgever de bedrijfsarts in de zesde week samen met de werknemer een probleemanalyse maken.
  • De werkgever voert ten minste zeswekelijks voortgangsgesprekken met de werknemer. De werkgever stelt een casemanager aan die het nakomen van de afspraken bewaakt.
  • De werkgever start met het aanleggen van een re-integratiedossier. Hij meldt hierin alle afspraken en activiteiten die de werkgever en de werknemer ondernemen. Dit dossier is van belang voor het WIA-traject dat bij langdurige ziekte kan starten.
  • In de achtste week van de ziekmelding stelt de werkgever samen met de werknemer een Plan van Aanpak op. Hierin wordt beschreven wat beiden gaan doen om de werknemer weer aan het werk te krijgen.
  • Vanaf de achtste week wordt dit plan uitgevoerd.
  • Na 42 weken ziekte moet de werkgever de werknemer ziek melden bij het UWV. Dit kan ook de arbodienst of de bedrijfsarts voor hem doen. Het UWV onderneemt nog geen actie.
  • Blijft de werknemer onverhoopt lang ziek en is re-integratie in het huidige bedrijf of bij een ander bedrijf niet mogelijk, dan volgt tussen week 46 en 52 een eerstejaarsevaluatie. De werkgever en werknemer evalueren dan het afgelopen jaar en samen stellen ze vast welk re-integratieresultaat ze in het tweede ziektejaar willen behalen en hoe ze dat gaan doen.
  • De werkgever schrijft een verslag van de evaluatie en voegt dit toe aan het re-integratiedossier.
  • Hebben alle inspanningen niet geleid tot terugkeer naar het werk, dan ontvangt de werknemer in de 87ste week een WIA-aanvraagformulier van het UWV.
  • Binnen 3 weken moet dit formulier terug zijn bij het UWV. De werkgever stelt het re-integratieverslag op. De werknemer dient het re-integratieverslag samen met zijn WIA-aanvraagformulier in bij het UWV.
  • Snel daarna beoordeelt UWV het re-integratieverslag, voert een WIA-keuring uit en start de WIA-uitkering indien aan de wettelijke voorwaarden is voldaan.  
  • Gedurende de eerste twee jaar ziekte is de werkgever verplicht het loon van de zieke werknemer door te betalen. Dit geldt niet voor UWV-ziekengeldontvangers en werknemers van wie het dienstverband afloopt zoals tijdelijke krachten en uitzendkrachten.

Ondersteuning

Beperkingen van een zieke werknemer of van een arbeidsgehandicapte hoeven (bijna) geen rol meer te spelen. Door een arbeidsgehandicapte werknemer passend werk te laten doen of door de werkplek aan te passen is het mogelijk mensen met een handicap in dienst te houden of nemen. Tal van organisaties kunnen daarbij ondersteunen. Ook de overheid stimuleert werkgevers om mensen met een arbeidshandicap aan te nemen. Het UWV biedt verschillende voorzieningen en financiële voordelen bij het in dienst nemen van een arbeidsgehandicapte.

Preventie- en verzuimbeleid

Een goed preventie- en verzuimbeleid helpt bij het inzetbaar houden en maken van werknemers met gezondheidsproblemen. Dit kan met de volgende stappen vorm krijgen:

  • regelmatig uitvoeren van een RI&E en het actueel houden van het plan van aanpak
  • aanstellen van een arbocoördinator/preventiemedewerker
  • werknemers vrij toegang geven tot het spreekuur van de arbodienst
  • starten van preventieprogramma's, bijvoorbeeld over RSI, werkdruk, fysieke belasting (tilcursus), persoonlijke beschermingsmiddelen
  • starten van programma's die de gezondheid bevorderen, zoals: bedrijfsfitness, anti-rookbeleid
  • onderzoek verrichten naar belangrijkste verzuimoorzaken en hierover voorlichting geven
  • onderzoek verrichten naar werknemerstevredenheid
  • afspraken maken om het beleid regelmatig te evalueren en te herzien